Het derde programmablok Silence zoomt in op de mogelijkheden van stilte als ruimte voor verbinding, kennisoverdracht én verzet. Het nodigt uit om aandachtiger aanwezig te zijn, en ruimte te geven aan complexiteit en nuance. In veel culturele tradities wordt informatie niet alleen via woord maar ook via ritme, gebaren of gedeelde momenten doorgegeven. Opaciteit — het recht om niet volledig begrepen te worden — beschermt persoonlijke en collectieve verhalen tegen vereenvoudiging of toe-eigening. Waar westerse denkkaders vaak helderheid en uitleg verwachten, opent stilte een andere manier van luisteren en leren. Zo wordt stilte een krachtig middel van verzet, een manier om kennis te bewaren en door te geven buiten dominante systemen om. Ze laat zien dat niet alles zichtbaar of verklaarbaar hoeft te zijn om betekenisvol te zijn. In deze context kan stilte onze perceptie van tijd, ruimte en gemeenschap verruimen.
Meer informatie volgt snel.
