Wayward Sanctuaries  is een groepstentoonstelling waarbij kunstenaars op zoek gaan naar nieuwe manieren om een thuis te creëren. In een wereld vol verandering en onzekerheden bouwen ze via kunst, rituelen en spiritualiteit hun eigen plekken van verbinding, verzet en hoop. De tentoonstelling nodigt je uit om na te denken over gemeenschap, herinnering en de kracht van samen nieuwe werelden te verbeelden.

In een tijd waarin er wereldwijd meerdere crisissen zich afspelen, stellen de kunstenaars in Wayward Sanctuaries  de vraag wat het eigenlijk betekent om een thuis te creëren. Een thuis hoeft niet alleen een plek te zijn waar je naartoe vlucht. Het kan ook een plek zijn waar er ruimte is voor nieuwe en afwijkende ideeën en waar vormen van verzet kunnen groeien.

In Wayward Sanctuaries  wachten de kunstenaars niet tot bestaande systemen hun een plek gunnen. Ze bouwen hun eigen gemeenschappen via rituele handelingen, spiritueel denken en ‘rememory’: het bewust terughalen van verhalen en herinneringen die vaak vergeten of verdrongen zijn. Op deze manier trachten ze betekenis te geven, hoop te bieden en een gevoel van verbinding te creëren. De kunstenaars werken binnen en tegen instellingen of systemen maar zetten die ook naar hun hand. Zij eigenen zich deze plekken toe als plekken van collectieve spiritualiteit en toevluchtsoorden voor magie en verbeelding.

De tentoonstelling gaat ook over de grotere cycli in het leven: dood en wedergeboorte, aanwezigheid en afwezigheid, instorting en herstel. Ze nodigt je uit om anders naar verandering, evolutie en groei te kijken.

Curator: Leana Boven 

De tentoonstelling valt binnen het POC POC-mentoringprogramma van The Constant Now en komt tot stand in samenwerking met The Constant Now, Kunsthal Mechelen en de Brakke Grond.

Elise El Yousfi, Collyns Charts, Jonabel Huavas, Aya Koné, Eveline Bumba, Joseph Palframan, Luz E.L. Bran, Hsiao-Hsi Chen, Charbel Alkhoury, Jiyoung Chu, Aïcha Ouattara, Emily Walter, Thuy Lê Thi Thu, Kenny Mala Ngombe en Kadia Doumbouya.

Ontdek de werken en duik in de praktijk van de kunstenaars:

De deelnemende kunstenaars bouwen via kunst, rituelen, spiritualiteit en collectieve verbeelding aan nieuwe plekken van ontmoeting. Hun werk laat zien dat een sanctuary meer kan zijn dan een toevluchtsoord: het is ook een ruimte waar afwijkende ideeën mogen bestaan, waar herinneringen worden teruggevorderd en waar nieuwe vormen van samenleven kunnen ontstaan.

Zo onderzoekt Luz E.L. Bran in de video-installatie TARRAFE  (drifting inside)  hun eerste reis naar het land van hun grootouders in Guinee-Bissau, waarbij het mangrovebos wordt herlezen als symbool van verzet en cultureel erfgoed. Jonabel Huavas verkent in In Ancestral Gut I Trust  rematriatie en voorouderlijke herinnering via een schilderij op rijstpapier en handgeknoopt textiel geïnspireerd op de tapijten van haar moeder en grootmoeder. En in Consultation  van Aïcha Ouattara wordt het ritueel van libation, een plengoffer aan voorouders, verbeeld in rode klei, als bemiddeling tussen mensen, geesten en de natuurlijke omgeving. Samen tonen de werken hoe thuis, gemeenschap en herinnering niet als iets vastomlijnds, maar als een voortdurend proces van herbouwen begrepen kunnen worden.

Leana Boven (°Paramaribo) is curator, schrijver en onderzoeker wiens werk zich richt op gemeenschap, solidariteit, diasporische identiteit, ruimtelijke rechtvaardigheid en antikoloniale artistieke praktijken, met bijzondere interesse in collectieve vormen van maken die dominante noties van vooruitgang uitdagen.

Ze cureerde haar eerste tentoonstelling bij MAMA Rotterdam  in 2020 en werkte nadien bij Casco Art Institute en Gemaal op Zuid. Momenteel werkt ze als curator bij Stroom Den Haag, waar ze tentoonstellingen cureerde waaronder Positions: Unearthing  (2026) en Beloved Waters  (2025). Ze is ook docent aan de Master Social Design  aan de Design Academy  Eindhoven en schrijft regelmatig voor Metropolis M.

Wayward Sanctuaries is de groepstentoonstelling van de derde editie van POC POC, een meerjarig mentor- en ontwikkelingsprogramma van The Constant Now. De deelnemende kunstenaars werkten gedurende twee jaar samen met mentoren aan hun artistieke praktijk en positie binnen het kunstenveld. Mentoren in dit traject zijn Caroline Dumalin, Anne Wetsi Mpoma, Laura Nsengiyumva en Magali Elali. Het programma wordt ondersteund door de Vlaamse Gemeenschap. The Constant Now, opgericht door curator Magali Elali, is een nomadische non-profitorganisatie die kunstenaars van kleur ondersteunt via mentoring, tentoonstellingen, projecten en talks. Door samenwerking en zichtbaarheid te stimuleren, wil de organisatie ongelijkheden in het kunstenveld bevragen en bijdragen aan een meer inclusieve en verbonden kunstgemeenschap in België en daarbuiten.

De tentoonstelling is momenteel te zien in Kunsthal Mechelen en is nog te bezoeken t/m 9 augustus.

Onderstaande foto's zijn gemaakt in Kunsthal Mechelen door Lavinia Wouters. Wil je de beelden gebruiken? Stuur dan een e-mail naar joyce.vanhommerig@brakkegrond.nl we sturen de foto's graag in hoge resolutie toe. 

Wayward Live | 18 september | 19:00 uur

Tijdens de viering van het nieuwe culturele seizoen van de Brakke Grond (BANKET) vieren we feestelijk de opening van de tentoonstelling Wayward Sanctuaries. De avond brengt performances, rondleidingen en interventies van de kunstenaars zelf. In de Rode zaal presenteren de kunstenaars van de tentoonstelling Wayward Live: een programma met tekst, performance en muziek. De avond eindigt feestelijk met een spetterend feest.

Wil je er graag bij zijn? Stuur een mail naar joyce.vanhommerig@brakkegrond.nl. Of lees hieronder meer:

Kenny Mala Ngombe was te gast in de podcast Kan niet bestaat niet, een samenwerking van Mister Motley en de Brakke Grond. In deze podcast zijn kunstenaars aan het woord over een niet-gemaakt kunstwerk. Misschien is het kunstwerk gestrand vanwege een gebrek aan geld of tijd, wellicht zaten de zwaartekracht of andere natuurwetten dwars, of bleek een ander al met dat ene geniale idee te zijn weggelopen. In deze aflevering gaat Kenny Mala Ngombe met Lieneke Hulshof in gesprek over zijn niet-gemaakte werk: een claustrofobische carnavalswinkel vol maskers.