Katja Mater onderzoekt hoe wij de wereld zien en begrijpen. Ze werkt met fotografie, film, tekeningen, installaties en performance, en toont vaak momenten die te snel, te klein of te subtiel zijn om normaal opgemerkt te worden. Ze ziet fotografie en film niet louter als middelen om realiteit vast te leggen, maar als instrumenten die bepalen wat we zien.
Door media te stapelen, uit te rekken en te combineren, richt Mater zich op wat zich tussen het zichtbare en het verborgen bevindt. Zo daagt ze het idee uit dat een foto of video simpelweg één enkel moment vastlegt. Haar werk biedt nieuwe manieren om tijd, ruimte en perceptie te begrijpen, met beelden die tegelijk kunnen zijn én niet zijn —balancerend tussen informatie en interpretatie.
In haar reeks Time is an Arrow, Error (2020) legt Mater een fascinatie bloot met mechanische tijd en haar beleving. De reeks bevat 79 beelden, waarin klokken wordenmgecombineerd via spiegeling en veelvuldige belichtingen van verschillende klokgezichten om het idee van tijd én diens onnauwkeurigheid over te brengen. Elke print vervaagt grenzen tussen klokken als objecten die tijd meten, en tijd als ervaring die vervormd, vertraagd of versneld wordt afhankelijk van perspectief en context.
Het beeld dat we tonen in de PLAKT-reeks maakt deel uit van deze reeks. Het nodigt uit om te zien hoeveel tijd ervaren wordt versus hoeveel tijd geteld wordt. In een stedelijke context krijgt dit beeld nog een extra lading. Klokken zijn overal in de publieke ruimte aanwezig — op stations, aan overheidsgebouwen, op torens. Ze geven ritme, structuur en betrouwbaarheid. Maar wanneer een klok vervormd wordt, zoals in Mater’s werk, begint tijd zelf te wankelen. In een gejaagde neoliberale maatschappij, waar tijd geld is en elke seconde telt, roept zo’n vervormd klokbeeld veel vragen op. Misschien kan het ook oproepen tot het opnemen van tijd als iets wat niet altijd gehaast hoeft te zijn, om stil te staan, om fouten te erkennen, om het ‘zichtbare’ én het ‘onzichtbare’ te laten bestaan.
