De 22e Mosse-lezing wordt gehouden door Tom Lanoye (1958): een van de meest gelauwerde auteurs van het Nederlands taalgebied en een van de meest gelezen, met bestsellers als Sprakeloos, Ten oorlog, Het derde huwelijk en De draaischijf. Veel van zijn proza werd verfilmd, zijn toneelwerk was te zien op alle grote theaterfestivals van Europa en werken van zijn hand verschenen in meer dan vijftien talen. Als eerste ooit werd hij bekroond met de drie grootste oeuvreprijzen van ons taalgebied: de Gouden Ganzenveer (2007), de Constantijn Huygens-prijs (2013) en de Prijs der Nederlandse Letteren (2024).
« La littérature est politique (en vice versa) » is Lanoye’s devies – en daarbij kan ook worden gedacht aan queer politics. Lanoye bedrijft politiek op een bloemrijke en directe wijze, zoals hij verklaart in Sprakeloos: “Ik zie geen heil in geforceerde verstilling als weergave van een storm of een symfonie, ik word niet wild van kaalheid als vertolking van weelde, ik heb schijt aan pasteltinten en breekbaar estheticisme als uitbeelding van waarachtig vlees en bloed.” En, schrijft hij, “…als er tien termen bestaan voor één en hetzelfde verschijnsel, waarom zou uitgerekend iemand als ik er dan slechts eentje gebruiken in plaats van al die tien? Waarom zou ik er niet ook nog een paar nieuwe bij proberen te verzinnen?” Zo’n rijke woordenschat komt goed van pas voor een lezing in deze reeks, waarin het vanouds gaat over lusten en liefhebberijen van de verkeerde kant.