Geboren in 1966 in Nkongsamba, Kameroen, woont en werkt Pascale Marthine Tayou tussen Gent, België, en Yaoundé, Kameroen.
Sinds het begin van de jaren 1990 geniet Tayou internationale erkenning, onder meer dankzij zijn deelname aan Documenta 11 (2002) in Kassel en de Biënnale van Venetië (2005 en 2009). Bekend om zijn eclectische en voortdurend evoluerende praktijk, verkiest Tayou zichzelf een “maker” te noemen in plaats van een “kunstenaar”, waarmee hij zijn vloeiende en intuïtieve benadering van creatie benadrukt.
Vroeg in zijn carrière voegde hij bewust een “e” toe aan zijn voor- en middennaam om ze een vrouwelijke vorm te geven, als speelse distantie ten opzichte van conventies rond auteurschap en binaire genderidentiteit. Nadat hij begin jaren ’90 zijn studies stopzette, begon hij composities te maken met natuurlijke elementen, als onderdeel van een persoonlijke zoektocht naar identiteit. Al snel schakelde hij over op onconventionele materialen en alledaagse objecten, die hij transformeert en integreert in zijn artistieke vocabulaire.
De menselijke ervaring vormt de kern van zijn werk. Zijn veelzijdige praktijk — die sculptuur, installatie, tekening, schilderkunst en video omvat — reflecteert op de wereld waarin wij leven. Tayou’s werk onderzoekt vaak de spanningen tussen natuur en samenleving, lokale identiteiten en mondiale narratieven. Het vertrekt vanuit het inzicht dat zowel kunst als identiteit cultureel, sociaal en politiek geconstrueerd zijn.
Zijn kunstwerken verkennen de bewegingen van individuen over grenzen en tussen culturen heen, en belichamen de complexiteit van het zogenaamde “global village”. Via poëtische en kritische gestes slaat Tayou bruggen tussen culturen en herconfigureert hij alledaagse materialen tot krachtige visuele commentaren.
Tayou nam deel aan talrijke grote internationale tentoonstellingen en biënnales, waaronder Documenta 11 (2002), de Turin Triennial (2008), tentoonstellingen in Tate Modern (2009), en de biënnales van Gwangju (1997, 1999), Santa Fe (1997), Sydney (1997), Havana (1997, 2006), Liverpool (1999), Berlijn (2001), São Paulo (2002), Münster (2003), Istanbul (2003), Lyon (2000, 2005), de Biënnale van Venetië (2005, 2009), Marrakech (2012), Shanghai (2012) en Dakar (2018).
Hij had eveneens solotentoonstellingen in vooraanstaande instellingen zoals MACRO (Rome, 2004 en 2013), S.M.A.K. (Gent, 2004), MARTA Herford (Duitsland, 2005), Milton Keynes Gallery (VK, 2007), Malmö Konsthall (Zweden, 2010), Mudam (Luxemburg, 2011), La Villette (Parijs, 2012), KUB (Oostenrijk, 2014), Fowler Museum (Los Angeles, 2014), Serpentine Sackler Gallery (Londen, 2015), Bozar (Brussel, 2015), Musée de l’Homme (Parijs, 2015), CAC Málaga (2016), Bass Museum (2016), IFA (Berlijn, 2017), Fondation Clément (2019), Mu.ZEE (2019), GALLERIA CONTINUA (2022), Collection Lambert (2023), Cultural Foundation (2023) en de Pinacoteca do Estado de São Paulo (2026).
Pascale ontving in 2026 de Grote Prijs voor Beeldhouwkunst van de Académie des Beaux-Arts.
Zijn werk maakt deel uit van talrijke prestigieuze publieke en private collecties wereldwijd, waaronder Albright-Knox Art Gallery (VS), ARKEN Museum (Denemarken), Bandjoun Station (Kameroen), Centre Pompidou (Frankrijk), Cleveland Museum of Art (VS), FRAC Midi-Pyrénées (Frankrijk), Fondazione Berengo (Italië), Kunsthaus Bregenz (Oostenrijk), Louisiana Museum of Modern Art (Denemarken), MAC Lyon (Frankrijk), MAXXI (Italië), Middelheimmuseum (België), Museum Voorlinden (Nederland), National Gallery of Victoria (Australië), Pinault Collection (Frankrijk), Salama Bint Hamdan Foundation (VAE), Sindika Dokolo Foundation (Angola), Solomon R. Guggenheim Museum Abu Dhabi (VAE), Tate Modern (VK) en The Bass (VS), naast vele andere.
Beeld door: Portrait Pascale Marthine Tayou, 2023. Background: Poupée Pascale (2011 – 2019), Cloth Painting C and Cloth Painting D (2013). Image courtesy: Cultural Foundation, Department of Culture & Tourism – Abu Dhabi.