In I want revenge, Grandma, dat zich afspeelt rond een hoop zand, onderzoekt Colleen Ndemeh Fitzgerald thema’s als afkomst, afstamming en herinnering. Voor deze voorstelling werkt Fitzgerald met een raamwerk van vier begrippen: restitution, reparations, return en revenge. Vanuit deze perspectieven bevraagt zij het koloniale verleden en nodigt zij het publiek uit om gezamenlijk na te denken over de toekomst. Wat volgt er op eeuwen van koloniaal geweld?
Hoewel het begrip revenge deel uitmaakt van haar raamwerk, staat wraak niet centraal. In plaats daarvan onderzoekt Fitzgerald de intergenerationele erfenissen en trauma’s die zich in lichamen hebben vastgezet en van generatie op generatie worden doorgegeven. De figuur van de ‘grandma’ fungeert daarbij als spiegel van afkomst en verwijst naar Fitzgeralds Kpelle-roots.
In de slotscène biedt een collectieve ontlading nieuwe mogelijkheden voor verbinding. Tijdens een gezamenlijke dans rond een hoop aarde ontstaat ruimte voor een symbolische hereniging van lichaam, geest en bodem.
