Ahilan Ratnamohans ontluikende liefde voor voetbal startte niet vanuit zijn fascinatie voor de sport, maar door de esthetiek van voetbaloutfits. Zijn eerste herinnering aan een WK draaide niet om een legendarische goal of een iconische overwinning, maar om de gevlochten paardenstaart van Roberto Baggio en de blinkende keeperstrui van Jorge Campo. Tot op vandaag herinnert hij zich haarscherp elk shirt van alle teams waartegen hij als kind in Australië speelde. Toen al betekende een voetbalshirt veel meer voor Ahilan dan een doorsnee kledingstuk. Later ging hij een stap verder. Oude gordijnen van zijn moeder werden bretellen om zijn scheenbeschermers vast te binden. De afgeknipte mouw van een oude Nike-trui diende als armband. Ahilans shirt-obsessie verminderde naarmate hij zelf poogde om profvoetballer te worden. Maar de impact van voetbalmode op beweging, identiteit en cultuur bleef hem mateloos fascineren.
In All Day I Dream About Soccer (ADIDAS) vertrekt Ahilan vanuit zijn unieke voetbal-danspraktijk om zijn aparte relatie tot voetbal en mode onder de loep te nemen. Aan de hand van persoonlijke herinneringen en verhalen traceert Ahilan de opkomst van modetrends in het moderne voetbal en hun gevolgen voor de maatschappij, cultuur en identiteit. Hij focust op stof, snit en stijlen, maar reflecteert ook over de contradictie tussen queerness en homofobie.
All Day I Dream About Soccer (ADIDAS) is een performance voor voetballiefhebbers, theaterliefhebbers en voetbalhaters op de de grens tussen een dansvoorstelling, voetbalwedstrijd, lecture performance en catwalk. De voorstelling heeft een modulaire publieksopstelling. Dit zorgt ervoor dat de toeschouwers de performance van dichtbij meemaken en Ahilan zullen zien, horen, voelen en ruiken.
